Vin du Dahl

Wijnkelder © @drbronk

Wijnkelder © @drbronk

Schrijver Roald Dahl had een grote, bijna obsessieve liefde voor Franse wijnen.

Zijn passie was zo heftig dat hij eens in één keer duizend flessen Bordeaux 1982 aanschafte. Zijn privé kelder bevatte de meest uitgelezen wijnen van Mouton Rothschild, Lafleur, Léoville Las Cases, Léoville Barton, Canon, Angélus en Beauregard.

Dahl was een connaisseur en als zodanig geobsedeerd door de Bordeaux-wijnen. Het was meer dan een hobby, het was een manier van leven, inclusief voortdurend geopende hanglip: een kenmerk van een fijnproever.

Ook in zijn werk sijpelde zijn liefde door: hij eerde de Beauregard Bordeaux door personage Violet in Sjakie en de chocoladefabriek de achternaam Beauregard te geven en schreef De Fijnproever.

In dit beroemde verhaal daagt een gastheer zijn gast uit om van een fles bordeaux de soort en het jaar te raden. Inzet: de mooie achttienjarige dochter van de gastheer.

Een expert op wijngebied kan, als hij een bordeaux proeft – dat wil zeggen: als het niet om een beroemde wijn als lafite of latour- alleen maar tot op zekere hoogte bepalen waar ie vandaan komt. Hij kan natuurlijk vertellen uit welk district van Bordeaux de wijn afkomstig is – uit Saint-Emillion, Pomerol, Graves of Médoc. Maar elk district bestaat uit verscheidene gemeenten en elke gemeente heeft zéér veel kleine wijngaarden. Het is onmogelijk om ze allemaal uit elkaar te houden, alleen door de wijn te ruiken en te proeven.
— Roald Dahl, De Fijnproever

Als je Roald Dahl een beetje kent, kun je de dramatische afloop wel raden.

Bordeauxwijnen zijn verschillend maar hebben ook dingen gemeen: ze worden gemaakt van druiven die aan piepkleine druivenranken hangen, die met tientallen meters wortel in de rotsgrond vastzitten. Ze leveren bijna ieder jaar kwalitatief zeer hoogwaardige wijn op.

Wie zich een beetje verdiept in Bordeaux-wijnen krijgt vanzelf kriebels om een kelder aan te leggen: de vintage wijnen zijn immers speciaal gemaakt om te bewaren.

Als je de vele château’s afgaat, proeft in de dompige wijnkelders of er zelfs een heuse wijnproefcursus in bijvoorbeeld het wijndorp Saint-Emillion aan vastplakt, verander je vanzelf in een wijnexpert à la Dahl. En misschien ga je dan ook tijdens het proeven over de wijn praten alsof je het over een levend wezen hebt.

Dit is een heel zacht wijntje, aanvankelijk ingetogen en schuchter van smaak, maar later doet hij zich verlegen, toch voor als uitgesproken minzaam. Misschien wel wat schalks en ook wat ondeugend, plaagt hij de tong met een zweemp – ja, niet meer dan een zweempje, looizuur.
— Roald Dahl, De Fijnproever
@drbronk.png

David Bronkhorst  is freelance reisjournalist, fotograaf, blogger en schrijver. Hij doorkruiste de Negev woestijn op een ezel en schreef een roman over zijn beroemde circusfamilie  (Het geheim van Carré bij AtlasContact). Hij publiceerde in onder meer Sp!ts, Metro en M!CE.

Google+