Literaire bestemmingen Thomas Olde Heuvelt

De favoriete literaire bestemmingen van schrijver Thomas Olde Heuvelt 

Thomas Olde Heuvelt ©  Wes van de Plas

Thomas Olde Heuvelt ©  Wes van de Plas

Wat is je favoriete literaire bestemming en waarom?

'Upstate New York, een dorp als Sleepy Hollow en Providence, Rhode Island, waar de oude Amerikaanse gothic novels geschreven werden: het begin van de griezelliteratuur.

Het ligt op twee uur rijden van New York City. Opeens kom je in een landelijk, heuvelachtig gebied terecht en lijkt het alsof je een eeuw terug bent gegaan in de tijd.

De luchten zijn er grijs, de oude Victoriaanse huizen stemmig en de sfeer is er gloomy. Ik ben naar het graf van H.P. Lovecraft in Providence geweest: een heel klein steentje op een enorme begraafplaats waar altijd verse bloemen op liggen, want hij is een held voor velen.

Maar het graf van Washington Irving, schrijver van The Legend of Sleepy Hollow, in Tarrytown, ligt op een veel oudere begraafplaats op een heuvel, met uitzicht op de Hudson River. Daar hangt een veel naargeestiger sfeertje: helemaal mijn ding.'

Ben jij als literaire toerist naar Amerika gegaan?

'Ik heb als student Amerikaanse literatuur een half jaar in Ottawa, Canada gewoond, waar ik aan de universiteit briljante vakken kon volgen als Fiction of Horror en Witchcraft, Magic and the Occult Tradition: een antropologisch vak over hoe verschillende culturen wereldwijd omgaan met het bovennatuurlijke. Daarna reisde ik rond en kon dus ook de literaire locaties uit mijn favoriete verhalen en romans bezoeken.' 

Welke plek op de wereld heeft jou en je werk het meest beïnvloed?

'Voor wat betreft mijn laatste boek HEX: Nijmegen en omgeving, waar ik ben opgegroeid. Dat Hollandse nuchtere en toch aan de rand van de bossen en heuvels van de stuwwal; beschaving aan de rand van een schijnbare wildernis. Dat staat voor mij symbool voor het bekende dat aan het onbekende grenst: de ultieme basis voor spannende verhalen.

Bossen in Beek-Ubbergen

Bossen in Beek-Ubbergen

HEX speelt zich af in Beek-Ubbergen, tegen de Duitse grens. Het is een on-Nederlands mooi gebied met hellingen, stroompjes en zo'n ouderwets waterrad. Mijn uitgevers in Nederland en buitenland raadden mij aan om de locatie voor de Amerikaanse uitgave van HEX te veranderen, want het zit nu eenmaal in de Amerikaanse mentaliteit dat populaire fictie zich dicht bij huis moet afspelen. Dus ben ik uitgeweken naar de Hudsonvallei. Het verhaal is hetzelfde, maar de sfeer is anders.

Het boek speelt zich heden ten dage af, maar grijpt terug op de pestplagen in de middeleeuwen, die je in Amerika natuurlijk helemaal niet hebt gehad. Daarvoor heb ik dus de historische achtergrond van de kolonisatie gekozen, de periode dat er werd onderhandeld met Indianen, gevochten met de Britten, gejaagd op pelsen. De Hollandse nuchterheid van de personages heb ik er juist ingehouden, dat maakt het een verrassend boek voor het Amerikaanse publiek.' 

Is het jouw doel om internationaal door te breken?

'Het is altijd mijn droom geweest om buiten de grenzen gelezen te worden. De verkoop van de Amerikaanse en Britse rechten van HEX is een fantastische doorbraak. In 2015 gaat het boek daar verschijnen. Er wordt momenteel onderhandeld over de vertaalrechten met China en Japan en over de filmrechten, maar daar mag ik nog niets concreets over zeggen. Het wordt in ieder geval groots aangepakt.' 

Hoe staat het met de Nederlandse belangstelling voor genre fictie?

'Dankzij de populariteit van boeken en films als Harry Potter, Lord of the Rings en Game of Thrones is er een enorme revival gaande. Genrefictie heeft een trouw publiek en de lezers hebben het allang ontdekt, maar in Nederland werd er tot voor kort vanuit de literaire hoek nogal op neergekeken. Gek eigenlijk, want daarin is Nederland heel ouderwets, vergeleken met de rest van de wereld. Maar gelukkig verandert dat klimaat. Vroeger gebeurde hetzelfde met thrillers, maar die zijn inmiddels helemaal omarmd. Dat lijkt nu ook met genrefictie te gebeuren.' 

En welke schrijvers hebben je beïnvloed?

'Toen ik jong was Roald Dahl, om zijn heerlijk bizarre verhalen. Op mijn dertiende ontdekte ik Stephen King. Ik las als eerste Pet Sematary, meteen het meest duistere boek wat hij ooit schreef. Dat had een enorme impact op me. King was tijdens mijn puberjaren de enige griezelschrijver die in het Nederlands werd vertaald en ik verslond alles wat hij schreef. Ik denk dat zijn werk me het meest heeft gestuurd in wat ik wilde gaan doen.

Tegenwoordig lees ik veel Neil Gaiman, één van de weinige fantasyschrijvers die ik lees overigens. Ik lees liever magisch-realisten als Jonathan Safran Foer, een schrijver die de grenzen van de verbeelding opzoekt binnen het kader van de realistische literatuur. Dat vind ik erg interessant. In mijn eigen werk speelt het bovennatuurlijke een grotere rol, maar wel altijd subtiel, in onze eigen wereld die soms nét even anders blijkt te zijn dan we denken.'

angstspook.jpg

Wat is je doel met je werk?

'Mensen raken, ze laten lachen, huilen of doodsbang maken. Als ik bijvoorbeeld hoor dat iemand na het lezen van een verhaal van mij een week lang met het licht aan heeft geslapen, dan denk ik: missie geslaagd.'

@Chantalvanwees.png

Chantal van Wees is freelance lifestyle-en reisjournalist en blogger. Zij interviewde honderden bekende en minder bekende mensen en trok per riksja door Europa. Haar interviews, achtergrondartikelen en reisreportages publiceert ze onder meer in Red, Sp!ts en Het Parool.

Google+