Literaire bestemming: Provence

De favoriete literaire bestemming van Judith van Pel

Mijn favoriete vakantiebestemming is Frankrijk. Ik ben al mijn hele leven gek op de rijke Franse historie en de prachtige natuur. Ik lees dan ook graag boeken die zich afspelen in Frankrijk. Zo heb ik vroeger de 100-jarige oorlog trilogie van Thea Beckman verslonden, ben ik gek op boeken over Jeanne d’Arc en lees ik graag de boeken van bijvoorbeeld Esther Verhoef, Tatiana de Rosnay en de boeken van Peter Mayle die zich in de Provence afspelen. Mijn meest favoriete stukje Frankrijk is de Provence, daar ben ik echt verliefd op.

Vroeger met mijn ouders ben ik al in de Provence geweest en in 2005, 2011 en 2013 ben ik er met mijn man en later ook zoontje geweest. En dit jaar gaan we weer! Het is daar zo ontzettend mooi; de dorpjes, de steden, de natuur, ik kan er echt heimwee naar hebben als ik eraan denk. We vinden het gewoon heerlijk om daar cultuur te snuiven. In de Vaucluse bijvoorbeeld, waar je het prachtige oker-dorpje Roussillon vindt en de Colorado Provencale, een prachtige okergroeve in allerlei tinten van geel tot rood.

Het dorpje Gordes moet ik ook elke keer naartoe en de abdij van Sénanque, die zo ontzettend fotogeniek is, zeker als de lavendel eromheen bloeit. Ook Arles en St. Rémy de Provence zijn meer dan een bezoek waard, dit zijn plaatsen waar Vincent van Gogh heel veel van zijn schilderijen geschilderd heeft. En als je de omgeving daar ziet is het niet verwonderlijk dat het hem zo inspireerde.

Een van de vele indrukwekkende plekjes in de Provence is het gesticht in St. Rémy, Saint-Paul-de-Mausole, waar Vincent van Gogh een jaar opgenomen is geweest voor zijn zenuwinzinkingen. Hij maakt in dat jaar 150 schilderijen en liet zich vaak inspireren door de omgeving. In onder andere de olijfboomgaarden die eromheen staan vindt je bordjes die aangeven welk schilderij Van Gogh op ongeveer die plek geschilderd heeft en het wemelt er van de (amateur)schilders die de sfeer en geest van Van Gogh op zich in laten werken.

Ook bij het klooster (het gesticht) vindt je de bordjes terug. En als je daar rondloopt kun je je heel goed voorstellen dat het daar zijn een rustgevende uitwerking had op de patiënten. En wat de schilders erin zien begrijp je ook helemaal, want je schiet er het ene mooie plaatje na het andere. 


Judith van Pel is een echte boekenwurm, werkt bij de bibliotheek, heeft thuis heel (te)veel boeken; zowel fictie (allerlei genres) als non-fictie (voornamelijk geschiedenis). Ze blogt over haar gelezen boeken op www.biebmiepje.wordpress.com

Google+