Op bezoek bij de Amish

In de staat Pennsylvania leven de 'Pennsylvania Dutch'. Deze groep Amish leven zoals hun voorouders in de achttiende eeuw. Maar dan wel met richtingaanwijzers op de paardenkar.

U.S.A, Pennsylvania, Lancaster County. Geen wolkje aan de lucht. We hobbelen voort in een rijtuigje, paardenvijgen ploffen op het asfalt. De wiegende kont van de viervoeter heeft een ontspannen effect. Zo ook de omgeving; uitgestrekte maïs en-graanvelden, hier en daar een boerderijtje: lekker rustig.

Af en toe haalt een andere paardenkar, compleet met richtingaanwijzers, ons in. Baardmannen met strooien hoeden en vrouwtjes met grootmoederkapjes groeten beleefd.

Lancaster County ©  @drbronk

Lancaster County ©  @drbronk

"Soms gaan we racen met paard en wagen'', schept Broeder Aaron op terwijl hij met zijn ene hand de teugels regelt en met zijn andere in zijn gestroomlijnde Sinterklaasbaard klauwt.

Broeder Aaron is Amish (zeg; 'Aamiesj'); een geloofsgemeenschap die een tijdje geleden het nieuws haalde door een meervoudige moord in één van hun schooltjes én door de vergevingsgezinde manier hoe zij over de dader spraken. Voor Amish is geloof nou eenmaal meer dan woorden alleen.

Samen met soortgelijke geloofsgemeenschappen worden ze de 'Pennsylvania Dutch' genoemd. Het zijn echter nakomelingen van Duitsers en niet van Nederlanders die hier in de achttiende eeuw naartoe kwamen om in vrijheid hun religie te bedrijven.

Maar omdat iemand ooit de e van Deutsch is vergeten op te schrijven, hangen er nu overal Nederlandse vlaggen. De meeste Amish denken namelijk dat Dutch hetzelfde is als Deutsch. Waarom zou je verder kijken dan je eigen akker?

Bijbel

Broeder Aaron geeft toertjes met zijn paard en wagen door 'de tuin van Amerika'. Net als alle mannen hier draagt hij een streng zwart pak, wit overhemd, bretels en een strooien hoed.

Het woord van de Bijbel ©  @drbronk

Het woord van de Bijbel ©  @drbronk

"Wij leven naar het woord van de Bijbel'', vertelt hij. "We laten Zijn schepping intact doordat we de velden met onze paarden bewerken en geen elektriciteit, televisie of andere moderne onzin hebben. Maar toch leven we niet primitief. We gebruiken windenergie. Sommigen van ons hebben zelfs internet. Wel in een schuurtje, want binnenshuis is een computer uit den boze.''

Ot en Sien-kids vermaken zich uitstekend met een touw op een groen erf terwijl hun moeder de was staat te doen. Een Amish gezin heeft minstens zeven kinderen (Gaat heen en vermenigvuldig U) dus de was is een hels karwei. In de wind wapperen onderbroeken, zwarte broeken en lange jurken.

 "Kerken hebben we niet'', gaat Broeder Aaron verder. "Wij gaan iedere zondag bij een andere familie langs om de Bijbel te lezen. We houden veel van lezen. Onze kinderen krijgen alleen lagere school, maar ons onderwijssysteem is zo goed dat ze beter schrijven en spellen dan de gemiddelde Amerikaanse universiteitsstudent.''

Broeder Aaron ©  @drbronk

Broeder Aaron ©  @drbronk

Natuurlijk zijn Amish ook maar mensen dus gevoelig voor toeristendollars. Je kunt bij ze logeren, paarden huren, picknicken tussen de maïsplanten en Amish-souvenirs kopen in één van hun toeristenshops. Potjes, poppen en handgemaakte Quilts. Niet goedkoop maar dan heb je ook wat.

Broeder Aaron maant zijn paardje tot galop en we denderen door de velden naar een lunchstop. In restaurant Good 'n Plenty kun je echt 'Dutch' eten: dikke aardappelpuree met vette saus, plakken ham, koolsla. Toe is er de fameuze Shoo-Fly-Pie; een kruimeltaart met veel suikerstroop. Oude besjes zegenen de maaltijd voor ze gaan schranzen.

Na de lunch gaat Broeder Aaron er weer op uit met paard en wagen, de volgende toeristen rondleiden. Zijn mobieltje gaat af, probleempje in de stallen. Tsja, het leven is goed hier.

@drbronk

David Bronkhorst  is freelance reisjournalist, fotograaf, blogger en schrijver. Hij doorkruiste de Negev woestijn op een ezel en schreef een roman over zijn beroemde circusfamilie  (Het geheim van Carré bij AtlacContact). Hij publiceerde in onder meer Sp!ts, Metro en M!CE.

Google+