Literaire bestemmingen Michael Berg

De favoriete literaire bestemmingen van thrillerschrijver Michael Berg

Michael Berg © Dieter Ruys

Michael Berg © Dieter Ruys

Wat is je favoriete literaire bestemming en waarom?

'Ik heb niet zo'n lijstje van waar ik per se naartoe moet. Het huis in Fontainebleu waar Patricia Highsmith de Ripley-boeken schreef, zou ik wel eens willen zien. Ik heb die reeks verslonden, het was voor mij een introductie in de psychologische thriller; een belangrijke reden waarom ik ben gaan schrijven.

Ik heb een voorstelling van dat huis, met een serre en bloemperken die zorgvuldig worden bijgehouden door psychopaat Tom Ripley. Soms denk ik dat onze tuinen op elkaar lijken.

Ik woon ook in Frankrijk en iedere keer als ik naar Nederland rijd, kom ik langs Fontainebleu. Het is dus een kwestie van afslaan. Op een of andere manier is het idee aantrekkelijker dan het werkelijk te doen.'

Ben je bang dat het tegenvalt?

'Misschien. Highsmith was volgens mij geen sympathiek mens, kattig. Ze leefde ook met veel katten. Een vriend van mij heeft haar een keer geïnterviewd, in Zwitserland. Hij bevestigde dat zij absoluut geen warme vrouw was. Maar hij heeft haar wel mooi van zijn lijstje kunnen strepen.'

Welke plek op de wereld heeft jou en jouw werk het meest beïnvloed?

'Frankrijk. Met achtenveertig stopte ik met werken, ik vond dat ik wat anders moest gaan doen. Dan maar schrijver worden. We zijn gaan wonen in Limousin, aan de rand van het Centraal Massief. Mijn eerste vier boeken spelen zich hier af.

Het is hier een soort Engels parklandschap, vriendelijk, open, met veel riviertjes, ravijntjes, en heel veel kleine dorpjes van een paar huizen, wat overgaat in een bos tot aan het Centraal Massief, waar het flink omhoog gaat.

Limousin © Michael Berg

Limousin © Michael Berg

Met drieëntwintig mensen per vierkante kilometer is het één van de meest ontvolkte gebieden van Frankrijk. Met andere woorden: als je niet gevonden wilt worden, dan kom je deze kant op. Criminelen zitten er dus ook tussen, en types zoals wij, die voor weinig geld een huis kochten om mooi te kunnen wonen.

In Nederland had ik al bedacht dat ik over iemand ging schrijven die hier een huis koopt in een dorp waar natuurlijk iets vreselijks is gebeurd. Een familie die niet meer met elkaar omgaat, een gestolen koe, een schuur die in de fik is gestoken, iemand die is vreemdgegaan. Het zijn kleine gemeenschappen hier, in Oost-Groningen kom je dat ook tegen. Het is een vrij extreem gebied, interessant. Deze omgeving laat mensen verdwijnen, dus dat gebeurt in mijn boeken ook.'

Komen er ook literaire toeristen naar Limousin, geïnspireerd door jouw boeken?

'Ze komen niet speciaal voor mij maar ik geef wel lezingen aan Nederlandse lezers die hier in de streek zijn. Ik zeg ze waar wat zich afspeelt, maar ik heb wel begrepen dat ze soms teleurgesteld zijn omdat het er toch anders uitziet. Mijn laatste boeken spelen zich niet meer in deze streek af, ik ben er even op uitgekeken.'

Waar spelen ze zich tegenwoordig zoal af?

'Onder andere op het Griekse eiland Paros, waar ik mijn vrouw ben tegengekomen. Tijdens een sabbatical kreeg ik geld om een hoorspel te schrijven voor de AVRO, dat ben ik daar gaan doen. Ik kwam met een koffer en schrijfmachine aan, zo van: hier komt de schrijver. Ik raakte er zeer geïnspireerd en liet het hoorspel zich er afspelen. Het was in een prachtig dorp met weinig toeristen, wel veel Grieken met buitenlandse partners uit de kunst en de journalistiek. Een prettige enclave met veel liederlijk gedrag, iedere avond feesten en veel te veel drank.

Na dat hoorspel heb ik er niet meer over geschreven, maar Paros zat nog steeds in mijn hoofd. Ik heb vier boeken geschreven met een hoofdrol voor journaliste Chantal Zwart. “Gebruik het eiland nog eens”, zei mijn vrouw. “Laat Chantal er op vakantie gaan.” Ik was niet echt enthousiast. Pas toen ik Heller schreef zag ik mogelijkheden. De hoofdpersoon, een internationaal succesvolle tv-producent, kreeg een tweede huis op het eiland. Toen kwamen alle herinneringen terug en heb ik die scènes met veel plezier geschreven.' 

Welke schrijver of welk boek wil jij nog eens nareizen?

'Ik ben geïntrigeerd door het boek De Elzenkoning van Michel Tournier, waarin een garagehouder uit Parijs als het oorlog wordt in Oost Pruisen jongetjes moet ronselen voor de Napola, scholen die hen opleiden tot elite-nazi’s. Die Napola zaten ook op een of ander slot, en daar ik wil nog wel eens rondlopen. Dat lijkt me buitengewoon eng.

Het Cataract Hotel in Egypte

Het Cataract Hotel in Egypte

Maar de beelden die ik vorm bij het lezen van een boek zijn zo sterk dat eigenlijk alles teleurstelt. Het Noors Lapland uit Nooit meer slapen van Hermans was zo desolaat, maar toen ik er was, had het helemaal niet de impact van het boek. Andersom kan ook. Het Cataract Hotel in Egypte, bekend uit Agatha Christie’s Moord op de Nijl, vond ik een harstikke mooie plek maar het boek viel daarna zo tegen. Eerst lezen, dan teleurgesteld raken, dat kan dus ook.'

@Chantalvanwees.png

Chantal van Wees is freelance lifestyle-en reisjournalist en blogger. Zij interviewde honderden bekende en minder bekende mensen en trok per riksja door Europa. Haar interviews, achtergrondartikelen en reisreportages publiceert ze onder meer in Metro, Sp!ts en Het Parool.

Google+