Literaire bestemmingen Marjolijn van Heemstra

Marjolijn van Heemstra © Koos Breukel

Marjolijn van Heemstra © Koos Breukel

De favoriete literaire bestemmingen Marjolijn van Heemstra, dichter, schrijver en theatermaker

Wat is je favoriete literaire bestemming en waarom?

'Parijs. Ik zit bij een interbellum boekenclub met wie ik er schrijvers als Gertrude Stein en James Joyce nareisde. Door zelf in café’s als Les Deux Magots of Flore te zitten, worden die mensen opeens tastbaar. Eigenlijk net als in Woody Allens film Midnight in Paris.' 

Hoezo een interbellum boekenclub?

'Wat mensen en ik wilden een boekenclub beginnen. We dachten: waar weten we nou niets vanaf? Dat bleek het interbellum te zijn, de periode tussen de Eerste en de Tweede Wereldoorlog. Als je dan eenmaal boeken uit eenzelfde periode leest, wordt het steeds leuker: je ontdekt steeds meer schrijvers en gaat verbanden zien tussen hun werk. Inmiddels bestaan we al zeven jaar en het is nog steeds boeiend.'

Wat is een van de mooiste boeken die je in de afgelopen jaren op deze manier hebt ontdekt?

'Der Augenzeuge van Ernst Weiss vind ik erg aangrijpend. Virginia Woolf is een van mijn absolute favorieten, al raakt zij me, omdat ze een Engelse schrijfster is, anders dan de literatuur van het Europese vaste land uit die tijd. Daar zit veel meer drama in door de oorlogen, en dat voel je als je leest.' 

Welke plek op de wereld heeft jou en je werk het meest beinvloed?

'De plek waar ik zit, beïnvloedt me altijd. Afgelopen zomer was dat Costa Rica en Nicaragua. Ik schreef er de opzet voor mijn dichtbundel Meer hoef dan voet en dat zie ik terug: in een paar gedichten heel letterlijk, die gaan er echt over, met jungle metaforen, maar ook figuurlijk; veel vormen, veel lawaai.' 

De jungle van Nicaragua

De jungle van Nicaragua

Wat is het thema?

'De oorsprong van de mens in alle mogelijke vormen, de vraag waar de mens bij hoort: we zijn familie van de aap, maar hoeveel dier zit er in de mens en hoeveel mens in het dier? In wezen is het een archeologische bundel geworden.'

Waarom ging je daar heen?

'Na een bruiloft op Sint Maarten reisden mijn vriend en ik rond, via Panama naar Nicaragua en toen verder naar beneden. We hebben een vulkaan beklommen, allemaal verschillende stranden gezien en dus ook veel jungle.'

Bedacht je van tevoren waarover het ging of kom jij je ideeën op reis tegen?

'Dat wisselt per werk, deze keer had ik het niet van te voren bedacht. Ik kan wel altijd goed inspiratie opdoen op een andere plek en er op nieuwe ideeën komen die ik dan thuis uitwerk.'

Burgeroorlog in Barcelona

Burgeroorlog in Barcelona

Welke schrijver/boek wil jij nog eens waar nareizen?

'Heart of Darkness van Joseph Conrad vind ik een heel indrukwekkend boek en het heeft me wel nieuwsgierig gemaakt naar Congo. Maar ik heb het met meer boeken.

Een tijdje geleden las ik Homage to Catalonia van George Orwell. Sindsdien ben ik heel anders naar Barcelona gaan kijken. Iedereen gaat erheen omdat het zo'n zonnige, bruizende stad is, maar als je leest hoe tijdens de burgeroorlog mensen op die 'gezellige' Ramblas bij bosjes werden neergeknald, dan wordt zo'n plek nooit meer hetzelfde.

Wenen, nog zo'n plek. Het heeft me nooit aangetrokken maar nadat ik Die Welt von Gestern , de autobiografie  van Stefan Zweig las, wil ik graag met dat boek in de hand gaan kijken hoe alles veranderd is, of wat er nog over is gebleven.

Il Gattopardo van de Italiaanse schrijver Giuseppe Tomasi di Lampedusa, over de teloorgang van een rijke Siciliaanse familie wil ik ook wel nareizen. Het huis waar het zich afspeelt, schijnt echt te bestaan.'

Wat voor soort reiziger ben je?

'Eentje die zich altijd heel slecht voorbereidt, in de zin van in welk hotel je het best kunt verblijven enzo. Ik mis ook vaak dingen die je ergens echt gezien of gedaan moet hebben. Maar ik lees wel altijd fictieboeken die zich afspelen op de plek waar ik heenga, zelfs als het gewoon voor een vakantie is. Dan duik je op een andere manier in een locatie en krijgt de plek een diepere laag.'

Je bent dichter, schrijver en theatermaker. Laat jij je door andere dingen en of andere plekken inspireren als je een andere pet draagt?

'Voor theater ga ik vaak op reis om een verhaal te vinden, maar dan heb ik toch een podium en een tribune nodig om het te maken, zodat je al in die vorm zit. Maar poëzie kan ik ook prima schrijven als ik bijvoorbeeld op een strand in Costa Rica zit.' 

Wat is de meest inspirerende plek waar je ooit bent geweest?

'Misschien wel Israël en Egypte met al die plekken uit de Bijbel die daar nog zijn. Vooral in de Sinaïwoestijn, daar had ik het gevoel dat werkelijkheid en iets anders samen komen. Die braamstruik is misschien het achter-achter-achterkleinkind van de brandende versie, ik weet ook niet hoe het echt gegaan is, maar ik weet wel dat het verhaal de tijd heeft overleefd en nog steeds krachtig is. Op zo'n plek schrijf je anders dan drie hoog achter in Amsterdam.'

 

Chantal van Wees is freelance lifestyle-en reisjournalist en blogger. Zij interviewde honderden bekende en minder bekende mensen en trok per riksja door Europa. Haar interviews, achtergrondartikelen en reisreportages publiceert ze onder meer in Red, Sp!ts en Het Parool.

 

Google+