Literaire bestemming: New Orleans

New Orleans: de favoriete literaire bestemming van Nomad & Villager 

Ik ben dol op New Orleans en Louisana met zijn moerassen, de swamps. Het is een broeierige wereld. Een mix van waar de Caraïben, Frankrijk en de Deepth South samenkomen. Gooi daar wat aligators bij, voodoo en de gevluchte Acadians, die nu Cajuns heten en de Swamps bevolken, en je komt in de buurt. New Orleans is de jazzstad bij uitstek. De stad van Fats Domino en Louis Armstrong waarvoor verschillende standbeelden in de stad te vinden zijn.

Je kunt er hele nachten doorbrengen in clubs en joints, maar ook ’s morgens en ’s middags kun je er brunchen met live muziek. Vooral in de wijk Faubourg-Marigny. Eten is belangrijk en in veel restaurants waan je je een eeuw terug: witte damasten tafellakens, trage ventilators aan het plafond. En dan het eten: Frans met een randje Creools en een snufje Cajun.

Ik was in 2009 in New Orleans, waar ik twee weken mijn Nederlandse huis geruild had met een gezin dat in een houten huis in het prachtige Garden district woont. Vijfentwintig jaar geleden kwam ik er als reisleider bijna elke maand. Het was toen (pre-Starbuckstijdperk) de enige stad waar je in de Verenigde Staten fatsoenlijk koffie kon krijgen. Ik ben van het begin af aan dol op de stad geweest. De oude wijken met de kleurrijke huizen. De muziek, de voodoo van voodookoninginnen als Marie Laveau.

De sfeer is eigenlijk niet beschrijven. De stad ligt tussen uitgebreide waterpartijen en moerassen. Je kunt met de ferry naar de overkant Algiers waar vroeger de vlees- en munitiepakhuizen waren. De houten huizen in tal van kleuren in New Orleans zijn bijzonder. Het is ook een gewelddadige stad. Hoewel ik er zelf niets van gemerkt heb.

De site van de Times Picayune is een bron van bizarre informatie als het om dood en verderf gaat. Je wordt in NOLA nooit gewoon vermoord. Nee, je duikt op in stukjes gehakt in een antieke koffer op een kerkhof.

Leestips van Nomad & Villager over New Orleans

Zeitoun van Dave Eggers. Niet zijn beste boek naar mijn mening, maar geeft wel goed de sfeer na de orkaan Kathrina weer.

De jazz parade. Een verborgen geschiedenis van New Orleans door Rob van Scheers. Het boek is in feite een reisverslag van een reis gemaakt naar New Orléans eind 2008 - begin 2009 drieeneenhalf jaar na de verwoestende overstromingen veroorzaakt door de orkaan Katrina (29 augustus 2005) waarin Rob op zoek gaat naar wat er overgebleven is van het "oude" New Orléans van voor de ramp en wat er nog te vinden is van het rijke culturele leven in NOLA ( = New Orléans Louisiana) na de overstroming.

 

Nomad & Villager zijn twee heus wel coole chicks op leeftijd. Fotografe en journaliste. Ze leiden een druk bestaan: een handvol kinderen, de obligate kat en de hond die alwéér een plas moet. Dus knijpen ze er regelmatig tussenuit. Bij voorkeur naar Absurdistan. Daar portretteren ze mensen op zoek naar geluk zoals de zelfbenoemde koning van de liefde Manolo Gozala of de vermeende Schotse moordenaar Charlie.

Soms worden ze ontzet uit een Noors ravijn, eten ze een broodje lynx of overleven ze met meer pijn dan moeite een sessie vuur lopen. De ene keer rollen ze een slaapzakje uit tussen HIV-geïnfecteerde Oegandese wezen, dan weer bibberen ze onder de lakens in een kasteel vol opgezette ridders. De dames schuwen de ernst niet. Reisverhalen mogen schuren. Hun reportages, reisverhalen en tips hebben ze bij elkaar gebracht onder de naam Nomad & Villager.

Google+