Literaire bestemming: Charleston

De favoriete literaire bestemming van Daisy

Mijn favoriete bestemming is zonder twijfel Charleston. De charmante stad in South Carolina met de ongekende Zuidelijke gastvrijheid. Het historische centrum van de stad is een filmset op zich. De romantische straatjes worden omringd door oude, hangende eikenbomen met Spaanse mos.

Houten gekleurde villa's © Daisy

Houten gekleurde villa's © Daisy

In de schaduw van de bomen staan houten gekleurde villa’s. Gigantische veranda’s met een blauw beschilderde plafond kijken uit op de voorbij rijdende koetsen. Je ziet voor je hoe vroeger de vrouwen met hoepelrokken door de straten liepen.

Dat deze stad het decor en de inspiratie is geweest voor vele verhalen, boeken en films vind ik heel begrijpelijk. Ik liet me betoveren door de schoonheid van Charleston en haar rijke en soms pijnlijke geschiedenis. Want in Charleston kwamen duizenden slaven aan wal waar ze vervolgens in de Old Slave Mart werden verhandeld.

In de direct omgeving van Charleston laat moeder Natuur zich van haar beste kant zien. Een ruige zee met witte stranden, cipressen omring door water en moerassen bewoond door alligators. Maar ook oude katoenplantages met landhuizen en velden vol gewassen. Op sommige van de katoenplantages, zoals Boone Hall Plantation, staan nog steeds de oude slavenhuisjes die het verhaal van de slavernij vertellen.

 

Eigenlijk alles is bijzonder; haar mooie gebouwen, de romantische sfeer, de zuidelijke gastvrijheid, de ligging aan zee en haar rijke geschiedenis. Behalve een oude stad heeft Charleston verrassend veel moderne en hippe eettentjes. Niets doet je hier vermoeden dat je in Amerika bent. Charleston is een mix van Zuidelijke, bijna Caribische invloeden met een vleugje Afro-Amerikaans vanwege de vele slaven die hier (gedwongen) leefden en werkten. Zo hebben de meeste veranda’s een blauw plafond gekregen omdat volgens de Afrikaanse cultuur daarmee boze geesten op afstand werden gehouden.

In Charleston speelt zich ook het verhaal van Allie en Noah, de hoofdpersonen uit het boek Het dagboek, af. Normaal gesproken ben ik helemaal niet van de zoetsappige liefdesverhalen, maar Het dagboek is echt anders. Het verhaal gaat niet over de luchtige liefde van twee tieners, maar over de onverwoestbare liefde van een oud echtpaar.

Door dementie weet de vrouw niet meer hoe gelukkig zij was met haar grote liefde. Je voelt de enorme en onvoorwaardelijke liefde van de man voor de vrouw. Hijzelf is niet dement en vertelt elke dag weer, met veel geduld en toewijding, zijn vrouw het verhaal van die verliefde mensen. Het verhaal van henzelf. Hij koestert de momenten waarop zij weer even helder is, hem herkent en ze weer de tieners zijn van toen kunnen zijn. Dat dit verhaal zich afspeelt in Charleston gaf de stad voor mij een speciaal tintje. Hier liepen Allie en Noah hand in hand.

Vlakbij de stad ligt het sprookjesachtige Cypress Gardens. Allie en Noah roeiden hier langs de cipressen en witte ganzen. Dat wilde ik natuurlijk ook. Behalve de ganzen, is Cypress Gardens alles wat je er van verwacht. Hoge groene bomen staan met hun gigantische wortels altijd onder water. Het meer is het huis van alligators en schildpadden, die soms mee zwemmen met de boot. De schoonheid van deze plek brengt je tot zwijgen. Ik kon niet anders dan om me heen kijken. Wanneer je in Charleston bent, sla Cypress Gardens dan niet over.

 

Daisy. Reislustig, regelmuts, spontaan en control freak, dat ben ik. In mijn dagelijks leven werk ik bij het Ministerie van Justitie en Veiligheid. Een serieuze baan die schreeuwt om een luchtige vrijetijdsbesteding. Sinds 2013 stort ik me dan ook met veel enthousiasme op mijn reisblog Soetkees.

Google+