Literair Paspoort Tom van Engelen

Tom van Engelen ©  Loes van Gameren

Tom van Engelen ©  Loes van Gameren

Naam:                  Van Engelen

Voornaam:           Tom

Nationaliteit:        Nederlands

Geboorteplaats:  Zaltbommel

Geslacht:              man

Sterrenbeeld:       steenbok

Lengte:                 1.85

Kleur ogen:          groen

Beroep:                algemeen chefredacteur / journalist

 

 

Wat is uw huidige gemoedstoestand?

Euforisch. Bij mijn werkgever ben ik per 1 juli 2014 aan de slag gegaan in een nieuwe functie. Nieuwe uitdagingen prikkelen de geest, en dat maakt gelukkig. 

Waarover gaat het laatste boek dat u schreef?

Mijn laatste en tot dusver enige boek Lichaamstaal gaat de coming of age van een man, die het maar niet voor elkaar krijgt tevreden te zijn met de rijkdom in zijn leven. De risico’s die hij neemt zouden wel eens groter kunnen blijken dan hij kan dragen. 

Welke plek op de wereld heeft u en uw werk het meest beïnvloed?

De plek die het meest nabij is, en dat is in vele verschillende vormen ‘thuis’. Dat wil zeggen plekken waar ik me thuis voel(de), niet alleen maar het huis waar je woont en je geborgen waant. 

Wie zijn uw (literaire) helden?

F. Springer is een grote inspiratiebron als het om literatuur gaat. Zijn mengeling van weemoed en verlangen spreekt me enorm aan. Daarnaast is de grote creatieve kracht van David Bowie altijd iets waar ik inspiratie uit put, niet alleen zijn muziek maar ook levensbeschouwingen, kunst en benadering van de media.

Welke schrijver of welk boek wilt u nog eens nareizen?

Niet een favoriete vakantiebestemming vermoed ik, maar het hoge noorden waar W.F. Hermans’ roman Nooit meer slapen zich afspeelt lijkt me prachtig om te beleven. Desolate, woeste landschappen hebben iets overweldigends. 

Welke boeken leest u het liefst op reis?

Verzameld werk, korte verhalen, scherpe observaties. Martin Bril is in deze categorie de beste keuze. 

Wat neemt u altijd mee in uw koffer?

De oplader van de smartphone. 

Wat is uw ergste reiservaring?

Een overstap op het vliegveld van Toronto vanuit Brussel op weg naar San Fransisco. Met een klein beetje vertraging leek het bij voorbaat onmogelijk de overstap te halen, en dat bleek bewaarheid. De koffer echter was wél in het volgende vliegtuig geplaatst. Maar voordat je dat hoge woord uit de instanties krijgt (nadat je eerst een hotel hebt moeten regelen), ben je een paar uur verder.

 Wat is uw devies?

Alles wat iemand voor het woordje “maar” zegt, is meestal een leugen. Dus mijn devies, probeer aan alles een positieve draai te geven, vermijdt dat nare woordje, en denk met het vizier vooruit.

Google+