Literair Paspoort Krista van der Hulst

Naam:                  Van der Hulst

Voornaam:           Krista

Nationaliteit:       Nederlandse

Geboorteplaats:  Obdam

Geslacht:              Vrouw

Sterrenbeeld:       Maagd

Lengte:                 1.63m

Kleur ogen:          Bruin

Beroep:               Coördinator Huisvesting/ Schrijfster

 

Wat is je huidige gemoedstoestand?

Gretig en nieuwsgierig.

Waarover gaat het laatste boek dat je schreef?

Dwaze dates of echte liefde gaat over een jonge vrouw, die na een verbroken relatie een nieuwe start moet maken. Met behulp van twee vrijgezelle vriendinnen gaat ze op zoek naar wat ze wil in het leven en de liefde. Het is een romantische en beetje stoute roman met een lach en een traan over grote liefdes, vriendschap en ambitie.

Welke plek op de wereld heeft jou en jouw werk het meest beïnvloed?

Eigenlijk alle plekken waar ik kom. De reizen die ik heb gemaakt en alles dat ik meemaak vormen mij en mijn werk. Of dat nu een reis door Peru is of een avondje in de kroeg met vriendinnen, het kan me allemaal inspireren.

Wie zijn uw literaire helden?

Ronald Giphart, Renske de Greef, Esther Verhoeff, Heleen van Royen, Carlos Ruiz Zafón, Stephen King en Sophie Kinsella.

 Welk boek wilt u nog eens nareizen?

De hongerspelen. Ik vond alle delen geweldig. Gelukkig kan ik het niet echt nareizen want een leuke wereld is het niet. Voor mijn gevoel heb ik het echter al bijna net zo intensief ervaren.

Welke boeken lees je het liefst op reis?

Voornamelijk dwarsliggers en dan diverse genres. Minimaal één thriller en één luchtige roman.

Wat neem je altijd mee in je koffer?

Ik heb meestal een backpack bij me en daar zitten altijd boeken en een schrijfboekje in naast de standaard reis en vakantie uitrusting.

Wat is je ergste reiservaring?

De beklimming van een vulkaan in Nicaragua. Ik dacht dat ik fit was, maar dat was niets vergeleken met de twee Zwitsers die voor ons de 6 kilometer omhoog rende alsof ze het dagelijks deden (misschien deden ze dat ook wel in Zwitserland).

Met zweet gutsend uit al mijn poriën en benen die niet meer wisten wat ze moesten doen kwam ik boven, waar we geen uitzicht hadden vanwege de mist, om er daarna achter te komen dat dalen op glibberige paadjes eigenlijk nog erger was.

De dagen erop kon ik mijn benen niet eens aanraken van de spierpijn en alle kleding die ik gedragen had heb ik weggegooid.

Wat is jouw devies?

"Easy reading is damn hard writing" (Nathaniel Hawthorne)

kristavanderhulst.nl

Google+