Literair Paspoort Caspar Visser 't Hooft

Naam: Visser ‘t Hooft

Voornaam: Caspar

Nationaliteit: Nederlander

Geboorteplaats: Straatsburg (F)

Geslacht: man

Sterrenbeeld: steenbok

Lengte: 1 meter 80

Kleur ogen: blauw-grijs

Beroep: schrijver, theoloog

 

Wat is uw huidige gemoedstoestand?

Tevredenheid, de vakantie staat voor de deur, ik kan weer duiken in een dikke roman. Ik ben begonnen in Daniel Deronda van George Eliot.

Waarover gaat het laatste boek dat u schreef?

In Waldenberg staat het gegeven verlangen voorop. Bergen vormen het décor, ze zijn ook zinnebeeld van verlangen: wat ligt erachter? De hoofdpersoon gaat op zoek naar twee mensen die in zijn jeugd veel voor hem betekenden en die hij sindsdien uit het oog had verloren. Hij maakt een reis naar de Zwitserse bergen omdat ze daar voor het laatst zijn gesignaleerd. Er doen merkwaardige geruchten de ronde. Een reis, een zoektocht, een ontknoping die veel openlaat. Een verlangen dat blijft.

Welke plek op de wereld heeft u en uw werk het meest beïnvloed?

Moeilijke vraag. Mag ik verschillende plekken noemen? Het zijn meestal plekken die voorkomen in geliefde boeken: Het Rusland van Tolstoj en Dokter Zhivago, het Frankrijk van Alleen op de wereld (Hector Malot), Het woud der verwachting (Hella Haasse), Chateaubriand… het Engeland van de 19e eeuwse romanciers, het Zweden van Nils Holgersson enzovoort.

Wie zijn uw (literaire) helden?

Jules Verne beschouw ik als een literaire held omdat hij ons, lezers, al schrijvende meeneemt naar de meest afgelegen plekken op - en ook onder - de aarde. Hij beschrijft deze plekken alsof hij er zelf is geweest. En dat was hij vaak niet. Dat Jules Verne helemaal nooit op reis zou zijn gegaan en hij alle informatie voor zijn boeken uit naslagwerken haalde die hij vond in de bibliotheek van Amiens, schijnt een legende te zijn.

Toch heeft hij vaak zijn verbeelding laten werken en baseerde hij zich daarbij op schriftelijk materiaal. En dat is knap. Je hebt mensen die de meest spannende reizen maken, maar de verhalen die ze erover vertellen roepen eigenlijk maar weinig bij je op. Bij Jules Verne is het omgekeerde het geval.  

Welke schrijver of welk boek wilt u nog eens nareizen?

Tja, dan wil ik eerst via een tijdmachine naar een eeuw geleden terug worden getransporteerd. Een van de mooiste reisbeschrijvingen die ik ken (zo niet de mooiste), komt voor in Speak memory van Nabokov. Ik begrijp maar weinig van zijn andere boeken, maar dit biografische werk vind ik prachtig. Ik denk aan de reizen die Nabokov als kleine jongen maakte vanuit St Petersburg naar de Côte d’Azur of naar Biarritz in de luxetreinen van voor de Eerste Wereldoorlog (1e klas natuurlijk). Zoals hij dat beschrijft! Ja, zo’n reis zou ik ook willen maken.

Welke boeken leest u het liefst op reis?

Als ik op reis ga, is het in de vakanties. Dan lees ik graag dikke romans: klassieken van Dickens of Thomas  Mann, maar ook bijvoorbeeld Michener. Ik herinner me een lange vakantie in Zwitserland die in het teken stond van een heerlijke page-turner: The far pavilions van M.M. Kaye. Een goede detective of thriller hoort ook bij de vakantie.

Wat neemt u altijd mee in uw koffer?

Zo licht mogelijke dingen. Dus wat boeken betreft pockets.

Wat is uw ergste reiservaring?

Een nacht doorgebracht op een bank in een Londens station. Het was hartje winter, mistig en het vroor. Ik kwam uit Schotland, ik was op weg naar Nederland. Er was iets mis geweest met de verbinding met de trein naar Harwich, de eerstvolgende trein vertrok pas in de vroege morgen. Ik had niet genoeg geld bij me voor een hotel (en creditcards hadden studenten toen nog niet). Acht uur lang rillen op zo’n bank, dat is lang. Maar ik was twintig, en dan denk je achteraf: ach…

Wat is uw devies?

Lezen is reizen

 

Google+