Bierkliniek

Ooit struikelde je in de Oostenrijkse hoofdstad over de bierhuizen. Tegenwoordig is de Gösser Bierklinik één van de weinige horecagelegenheden die de Weense biertraditie voortzet. Gesundheit!

WENEN - Vroeger dacht men in Wenen dat bier heilzaam was. In de middeleeuwen werd het in plaats van water gedronken omdat het gegiste goedje schoner was. In Wenen beweerde men dat vrouwen meer melk gaven als zij regelmatig een pul donker bier wegklokten.

Maar bierrestaurant Gösser Bierklinik, geopend in 1683, dankt zijn naam vooral aan het feit dat de eerste eigenaar ook een ziekenhuis bezat. Je vindt het in een stil straatje in het oudste deel van de stad.

 

Hieronymus Kos ziet eruit zoals je van een Weense bierrestauranteigenaar mag verwachten; bierbuik, een imposante snor op een rood aangelopen gezicht. Trots houdt hij rondleidingen door zijn restaurant, dat onlangs in oude staat is teruggebracht. Met veel hout en weinig verlichting ogen de verschillende ruimten eenvoudig maar gezellig.

Aan houten tafels met geruite tafelkleedjes zitten locals achter hun eerste biertje. Het is halftwaalf 's ochtends.

"Tot een paar jaar geleden dronk heel Wenen bier bij het ontbijt, nu begint men pas tijdens de lunch'', vertelt Kos. "Het blijft onderdeel van onze cultuur, maar inmiddels weten we in Wenen ook dat te veel bier nadelige gevolgen kan hebben voor de gezondheid'', voegt hij toe. Daarom houdt Kos het bij een spaatje terwijl hij me met verschillende Weense bieren laat kennismaken. 

Met verwachtingsvolle blik wacht hij bij ieder glas mijn reactie af om vervolgens meer over het soort te vertellen. "Smaakt het als witbier? Zwickl is ongefilterd bier! Een brouwer ontdekte een gat in zijn biertank. Voordat hij er een stop in deed, proefde hij wat eruit kwam. Dat smaakte goed! Zwickl is sindsdien erg populair''. 

In steeds hoger tempo passeren Weense succesnummers de revue: Schladminger (lekker fris), Stiffbraü (donker kloosterbier), Reinighauspils (pils, dus minder alcohol), Zipfer (de champagne onder de bieren).

Daarna beginnen de verhalen en smaken door elkaar te lopen. Dat ik niet meer dan één slok per glas neem, mag niet baten. Ik doe alsof ik geboeid luister, maar moet ondertussen mijn uiterste best doen om de enthousiast kwebbelende Kos recht aan te blijven kijken.

Schmankerln  © @drbronk

Schmankerln  © @drbronk

De redding is nabij wanneer Kos vraagt of ik 'schmankerln' wil proeven. "Schmankerln zijn traditionele Weense spijzen die bij bier horen als een kaasje bij wijn'', legt Kos uit. Weer laat hij me alle smaken proeven. Snakkend naar nuchterheid verslind ik zoutstengels, bloedworst, linzen met spek, goulash met spiegelei en Beuschel (ingewanden!).

Doordat Wenen op een belangrijke handelsroute lag, is de keuken door Oosterse invloeden verrassend smaakvol en soms zelfs pittig. Thuis kookt men nog traditioneel, maar buiten de deur kiest men de laatste jaren liever voor de Japanse, Italiaanse of Mexicaanse keuken. Kos; "Wenen is veranderd, internationaler geworden. Het leeftempo is verdriedubbeld en alles draait om hard werken. 

Gezelligheid, de tijd nemen voor lekker eten en drinken hoorden bij onze cultuur. De Bierklinik probeert die nostalgie te behouden en ik merk dat we daarmee een steeds groter publiek trekken. Bier kan in grote hoeveelheden schadelijk zijn, maar volgens mij is genieten van het leven gezonder dan al dat gestress.''

Door deze wijze woorden van bierkoning Kos waggel ik de Klinik uit met een heilzaam gevoel. Al kan mijn broek na dit Weense bacchanaal voorlopig niet meer dicht.

Gösser Bierklinik, Steinlgasse 4, Wenen, 

www.goesser-bierklinik.at

@Chantalvanwees

Chantal van Wees is freelance lifestyle- en reisjournalist en blogger. Zij interviewde honderden bekende en minder bekende mensen en trok per riksja door Europa. Haar interviews, achtergrondartikelen en reisreportages publiceert ze onder meer in Red, Sp!ts en Het Parool.




Google+