Literaire bestemmingen Auke Hulst

De favoriete literaire bestemmingen van schrijver Auke Hulst

Auke Hulst © Hans Peter van Velthoven

Auke Hulst © Hans Peter van Velthoven

Wat is je favoriete literaire bestemming en waarom?

'Ik heb er veel bezocht, dat maakt het lastig kiezen. Ik houd ervan als het moeite kost om ergens te komen, dan zit er ook een element van overwinning in.

In Ethiopië, waar Arthur Rimbaud de laatste jaren van zijn leven in de stad Harar werkte als koffie-en wapenhandelaar, was het lastig reizen. Een jaar of zes geleden was ik met mijn toenmalige vriendin onderweg in zo'n overbeladen Afrikaans busje dat veel te hard rijdt. Met een chauffeur die high was van de qat bladeren, daas of hyper, en gerust honderd kilometer doorreed met een lekke band. We zijn uitgestapt. Dit komt niet goed, dacht ik, we zien wel hoe we verder gaan maar hier doen we niet aan mee.

Of het graf van Jack Kerouac in Lowell, Massachusetts; het industriestadje waar hij opgroeide en lang aan probeerde te ontkomen. De tragiek van het leven bracht hem er terug. Tot zijn dood woonde hij weer in huis bij zijn moeder, ruzie makend, stomdronken.

Je zou denken dat hij een bekend graf heeft, mooi en groot, maar het is een kleine platte steen op de grond. Blok voor blok zocht ik een begraafplaats af die zo groot was als een stad, en waar mensen met hun auto's aan de graven konden voorrijden. Het was in de herfst, dus alles was ook nog eens bedekt met bladeren. Als je het vraagt weet driekwart niet wie Kerouac was. Als ze al stoppen, want de misdaadcijfers zijn er vorstelijk, dus de meesten geven extra gas als jij je hand naar hen opsteekt. Ik was er een uur of twee zoet mee, dit als waarschuwing voor de mensen die zijn graf willen bezoeken.' 

Graf van Kerouac ©  Auke Hulst

Graf van Kerouac ©  Auke Hulst

In het voorwoord van je nieuwe boek Buitenwereld, binnenzee, waarschuw je reizigers ook: voor het fotograferen van Russische militaire objecten in Moermansk. Vertel.

'Ik was met Marcus Koppen, een Duitse fotograaf, op stap voor de Rails, met de nachttrein van St-Petersburg naar Moermansk, de grootste stad binnen de Poolcirkel. Het was winter – we hadden er maximaal twee uur zonlicht op dag. Een bizarre, intrigerende plek. Hij lekker schieten, onder andere wat treinstellen, bleken dat militaire objecten te zijn.

We werden gearresteerd door de politie. Wij waren er op een toeristenvisum, dus 'we had to keep our story straight'. Hoeveel toeristen reizen er rond met een Hasselblad? Marcus moest laten zien wat hij had geschoten, en verzon een heel verhaal dat hij een modefotograaf was maar nu op vakantie was en gewoon kiekjes maakte. We hebben twee uur tegen slecht betaalde, halfdronken agenten aangekeken, daarna kwamen twee agenten van de FSB, de opvolger van de KGB. Die waren een stuk beter gekleed en een stuk angstaanjagender.

Duitsland en Rusland hadden destijds bonje, dus Marcus was doodsbang dat hij naar Siberië gestuurd zou worden. Maar er was gelukkig een tolk bij die op onze hand was. We hadden een heel gesprek over muziek, hij zat in een bandje en ik ook. Hij heeft ons eruit geluld.' 

Welke plek op de wereld heeft jou en je werk het meest beïnvloed?

Murakami © Auke Hulst

Murakami © Auke Hulst

'De VS en Japan. Voor NRC bespreek ik vaak boeken uit die landen, dat is de context waarin ik verkeer. In Amerika voel ik me thuis, met die cultuur ben ik opgegroeid, dat zijn wij allemaal. Het is een nieuwe wereld maar ook vertrouwd.

Japan is een heel andere wereld. Omdat zij pas laat met het Westen in aanraking kwamen en vervolgens de Westerse cultuur opzogen, oogt het heel modern, maar de traditie zit er onder. Je kunt er naar een heel modern winkelcentrum gaan waar op de begane grond een winkel voor kimonostof zit, al vierhonderd jaar. Alleen het gebouw eromheen is veranderd. Dat is Japan.

Als schrijver zijn er schrijvers die je goed vind, zij laten sporen na in je stijl of onderwerpkeuze. Murakami is belangrijk voor me, en voor mij een reden om Japan, zijn wereld, te ontdekken. Hetzelfde geld voor Kawabata. En veel Amerikanen. Vonnegut. KerouacFitzgerald. Denis Johnson. Carver.'

 Welke schrijver of welk boek wil jij nog eens nareizen?

'Ik ben nog niet bij het graf van Fitzgerald geweest, in Rockville, Maryland, of naar het huis waar hij opgroeide in St. Paul, Minnesota.

Anderhalf jaar geleden, voor het uitkomen van de nieuwe verfilming van The Great Gatsby, wilde ik naar Great Neck op Long Island, het stadje dat model stond voor West Egg. Fitzgerald heeft daar gewoond. Ik had al een hotel geboekt in de buurt, maar op het punt dat ik klaar was te vertrekken, kwam orkaan Sandy langs. Ik kon nog net met het allerlaatste vliegtuig wegkomen. Long Island heeft het zwaar te verduren gekregen. Het staat nog steeds op mijn verlanglijst.'

Wat vind je zo goed aan Fitzgerald?

'Er is geen schrijver met meer natuurlijke flair. Echt een natuurtalent. Het interessante aan hem is ook dat hij onbewust een soort sociale barometer was; de boom en bust van de economie in het interbellum loopt synchroon met de boom en bust van zijn carrière en persoonlijk leven. En dan legt hij aan het begin van de Tweede Wereldoorlog ook nog het loodje, niet in de strijd, maar gewoon thuis, leunend tegen de open haard. Ik heb, denk ik, meer boeken over hem dan van hem gelezen. Eigenlijk een soort ramptoerisme, zijn vrouw in een gesticht, alcoholisme, geldproblemen, een mislukte zelfmoordpoging: één en al drama. Heerlijk.'

www.aukehulst.nl

@Chantalvanwees.png

Chantal van Wees is freelance lifestyle-en reisjournalist en blogger. Zij interviewde honderden bekende en minder bekende mensen en trok per riksja door Europa. Haar interviews, achtergrondartikelen en reisreportages publiceert ze onder meer in Metro, Sp!ts en Het Parool.

Google+