Literaire Bestemming: Florence

De favoriete literaire bestemming van Aniek Rooderkerken

Toen ik in het voorjaar van 2011 naar Florence afreisde, voor een stage aan de Uffizi, nam ik twee boeken mee in mijn koffer. Dante's Divina Commedia en Boccaccio's Decamerone. Ik had de grote Florentijnse schrijvers bestudeerd tijdens mijn master Renaissance Studies en ik voelde dat ik deze twee meesterwerken nogmaals moest lezen in de stad die hiervoor inspiratiebron was geweest. 

Eenmaal in Florence wist ik dat ik mij altijd verbonden zou blijven voelen met La Bella, zoals de stad liefkozend wordt genoemd. Niet enkel mocht ik hier de meesterwerken in de prachtige Uffizi bestuderen, ik voelde op iedere straathoek de erfenis van Dante en Boccaccio, van Michelangelo en Da Vinci, en verwonderde mij over alle verhalen die schuilgaan achter de façades van de sierlijke palazzi. Ik verdiepte mij in de Divina Commedia en de Decamerone, zittend op een bankje op het Piazza San Marco, met het Italiaanse geroezemoes om mij heen, of beschut onder de olijfbomen iets buiten de stad.

Ik las er over een ander voorjaar, dat van het jaar 1348, een van de meest duistere periodes uit de Florentijnse geschiedenis toen de stad werd geteisterd door de Zwarte Dood. De straten waren gevuld met treurnis, de stank van dood hing tussen de huizen en families waren in rouw om hun gestorven naasten. Het was Boccaccio die schreef over de zo goed als verlaten Santa Maria Novella kerk waar tien jonge vrouwen en mannen elkaar ontmoetten en besloten de stad en de pest te ontvluchten. Het gezelschap trok zich terug in een statige villa in Fiesole, een stadje in de heuvels buiten Florence. Om de tijd te verdrijven en de gedachte af te brengen van de dodelijke pestepidemie vulden zij de tijd met eten, dansen en het vertellen van verhalen over de liefde, hartstocht, jaloezie en bedrog.

Tijdens het lezen en mijn wandelingen door de oude straten verloor ik mijn hart aan Florence. De stad inspireerde mij te gaan schrijven over Florence, Italië, de reizen die ik maak. Om op zoek te gaan naar de straatverhalen, de verhalen die eeuwenlang zijn overgeleverd en die schuilgaan achter de kunstwerken en achter de gevels van de Italiaanse palazzi. Nog altijd voelt het alsof ik thuiskom, het moment waarop ik een voet in Florence zet. En iedere keer zit ik even neer op de trappen van de Santa Maria Novella en denk aan de Florentijnse jongeren in Fiesole. 

Aniek Rooderkerken (1987) specialiseerde zich in de kunst en literatuur van de Italiaanse Renaissance en werd tijdens een stage aan de Uffizi in Florence spontaan verliefd op deze stad. In 2013 initieerde zij Italië Uitgelicht, de culturele reisblog over Italië.

 

Google+